kvass παντζαριών – εξαίσιο ρόφημα από ζυμωμένα παντζάρια

Το kvass παντζαριών είναι χυμός από ζυμωμένα παντζάρια και είναι ένα ισχυρότατο τονωτικό που συνδυάζει την διατροφή με τη δύναμη των ενζύμων
Όπως έχω ξαναπεί  τα λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση μας χαρίζουν τα περίφημα προβιοτικά τους , ιδανικά για την διατήρηση της υγείας μας.
Πολλοί δε επιστήμονες έχουν ασχοληθεί μαζί τους όπως
ο νομπελίστα dr Elie Metchnikoff  , γνωστός και για την πρωτοποριακή έρευνά του στο ανοσοποιητικό σύστημα.
Ο dr Élie Metchnikoff ήταν ένας από τους πρώτους επιστήμονες που αναγνώρισαν τα οφέλη από την κατανάλωση τροφίμων που έχουν υποστεί ζύμωση και βέβαια η ζύμωση των τροφἰμων δεν είναι κάτι νέο.
Πριν πολλά – πολλά χρόνια οι πρόγονοί μας άρχισαν να πειραματίζονται με τη ζύμωση των τροφών τους με πρωταρχικό σκοπό τη διατήρησή τους από την αλλοίωση.
Το αποτέλεσμα εκτός από εύγευστο ήταν και ευεργετικό διότι τα βακτήρια της ζύμωσης , τα προβιοτικά , καταπολεμούσαν τις  λοιμώξεις ,
βοηθούσαν την  απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών διευκολύνοντας έτσι την πέψη.
Σήμερα γνωρίζουμε πως τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση έχουν αυξημένη βιοδιαθεσιμότητα , είναι πολύ καλές διατροφικές πηγές αμινοξέων ,
μετάλλων και βιταμινών όπως βιταμίνης C και των βιταμινών του συμπλέγματος Β.
Για όλους αυτούς τους λόγους και για πολλούς ακόμα που θα δούμε σε επόμενα άρθρα ας δούμε πως μπορούμε να ετοιμάσουμε kvass παντζαριών.
Το kvass είναι ένα παραδοσιακό ρόφημα πολλών πολιτισμών.
Το kvass από παντζάρια είναι ένας απλός ,
εύκολος και ανέξοδος τρόπος για να φτιάξουμε ένα εξαίσιο και υγιεινότατο ρόφημα.

Η εντερική μικροχλωρίδα παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ισορροπία της αμφίδρομης σχέσης του εντερικού νευρικού συστήματος με το κεντρικό νευρικό σύστημα, τον άξονας εντέρου-εγκεφάλου, όπως χαρακτηριστικά λέγεται. Η εντερική μικροχλωρίδα μπορεί να επηρεάσει τον άξονα αυτό μέσω πληθώρας ενδοκρινικών, ανοσοποιητικών ή νευρικών μηνυμάτων
Αυξανόμενες ενδείξεις έχουν συσχετίσει τις ανισορροπίες στην εντερική μικροχλωρίδα τόσο με ενδογενείς όσο και με εξωγενείς ασθένειες.

Το kvass παντζαριών είναι χυμός από ζυμωμένα παντζάρια και
είναι ένα ισχυρότατο τονωτικό που η δύναμη των ενζύμων του, βοηθάει στη διάσπαση της τροφής στα δομικά συστατικά που την απαρτίζουν, ώστε αυτή να μπορεί να απορροφηθεί από τον εντερικό βλεννογόνο
Για να το ετοιμάσω θα χρειαστώ:
-.  τρία (3) παντζάρια μετρίου μεγέθους
-.  τρεις (3) κουταλάκια -κοφτά- του γλυκού αλάτι θαλασσινό τελείως ανεπεξέργαστο – η αναλογία είναι ένα κουταλάκι του γλυκού θαλασσινό αλάτι για κάθε φλιτζάνι νερό.
-. τρεις (3) κόκκους μπαχάρι,
-. τρεις (3) κόκκους μαύρο πιπέρι,
-. τρία φύλλα δάφνης
-.  φιλτραρισμένο νερό ή νερό χωρίς χλώριο – πριν χρησιμοποιήσω το νερό μου το βράζω μαζί με το αλάτι και το αφήνω να κρυώσει για να σκοτωθούν τυχόν ανεπιθύμητα βακτήρια για να διασφαλιστεί η σωστή διαδικασία ζύμωσης, το χρησιμοποιώ όταν έχει κρυώσει τελείως
-. κόβω τα παντζάρια μου σε μικρά κομμάτια
-. τα βάζω σε ένα δοχείο δύο (2)  λίτρων
-. προσθέτω το νερό με το αλάτι μέχρι ένα δάκτυλο κάτω από το στόμιο του βάζου μας.
– κλείνω πολύ καλά με ένα καπάκι και κουνάω πολύ καλά το βάζο μου να ανακατευτούν τα υλικά μου
– βγάζω το καπάκι και ελέγχω αν τα υλικά μου είναι βυθισμένα στο αλατόνερο
– αν δεν είναι, χρησιμοποιώ κάποιο αντικείμενο της κουζίνας μου, π.χ ένα πιάτο, σαν βάρος για να κρατάει θυμισμένα τα υλικά μου στο αλατόνερο – αυτό είναι βασικό, διότι αλλιώς θα δημιουργηθεί μούχλα.
– σκεπάζω με μια καθαρή πετσέτα ή ένα φίλτρο του καφέ και
– ασφαλίζω με ένα λαστιχάκι.
– τοποθετώ το βάζο μου σε ένα θερμό σημείο να ζυμωθεί για περίπου 4 με 5 ημέρες, ανάλογα με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, όσο περισσότερο ζυμώνεται τόσο πιο ξινό θα γίνεται αφήνω σε θερμοκρασία δωματίου για δύο (2) με τρεις (3) μέρες , αν είναι καλοκαίρι τρεις (3) με τέσσερις (4) μπορεί και έξι (6) αν είναι χειμώνας.
– μετά τις πρώτες μέρες θα δω φυσαλίδες και κάτι σαν κοχλασμό στην επιφάνεια του βάζου μου και σιγά σιγά να αλλάζει η μυρωδιά του, αυτό δεν με ανησυχεί, απλά είναι ένδειξη ότι έχει αρχίσει η ζύμωση
– οι φυσαλίδες σιγά- σιγά αραιώσουν και τα παντζάρια μου έχουν πάρει την μυρωδιά και γεύση του “ξινού” , τη χαρακτηριστική μυρωδιά των ζυμωμένων τροφίμων  – θυμηθείτε οι μεγαλύτεροι την μυρωδιά του προζυμιού και οι μικρότεροι τη μυρωδιά και γεύση του ξυνολάχανου που σερβίρεται στη γερμανική κουζίνα
– εν τω μεταξύ κάθε μέρα, σηκώνω το καπάκι και ελέγχω μήπως έχει δημιουργηθεί μια λευκή μεμβράνη.
– αν υπάρχει, είναι ακίνδυνη και την αφαιρώ με ένα ξύλινο κουτάλι.
– αρχίζω να δοκιμάζω μετά τις δύο πρώτες ημέρες και το αφήνω να ζυμωθεί τόσο όσο μου αρέσει.
– μόλις η ζύμωση ολοκληρωθεί σουρώνω το χυμό μου και τον αποθηκεύω σε γυάλινα μπουκάλια προσέχοντας να μην τα γεμίσω μέχρι επάνω, ώστε να μείνει  χώρος για να συνεχιστεί η ζύμωση αν χρειαστεί.
Εναλλακτικά
– όταν ολοκληρωθεί η ζύμωση μεταφέρω το δοχείο μου όπως είναι στο ψυγείο για να “πέσει” ζύμωση.
– σερβίρω το ρόφημά μου – kvass – πριν ή μετά το φαγητό ή όταν νιώθω την ανάγκη να προσφέρω κάποιο ιδιαίτερο ρόφημα στα παιδιά μου
– όταν ο χυμός μου κοντεύει να τελειώσει, μερικές φορές ξαναγεμίζω το δοχείο
και
να το αφήνω πάλι σε θερμοκρασία δωματίου για μια δεύτερη πιο αδύναμη ζύμωση ή προσθέτω τα παντζάρια μου στις σαλάτες μας!

Καλή επιτυχία!

Κείμενο και επιμέλεια κειμένου:thalia-botanologia.gr

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5641835/
naturalnews.com

Share: