Αυτοφαγία – η βιολογική διαδικασία, που αναδεικνύει την κομψότητα και την ευφυΐα του ανθρώπινου σώματος.
Σκέψεις μου πάνω στην αυτοφαγία και την διαλείπουσα νηστεία, παρατηρώντας τον εαυτό μου…
2017 – και το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας κέρδισε επάξια ο κορυφαίος Ιάπωνας κυτταρικός βιολόγος Yoshinori Ohsumi από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Τόκιο για τις πολυετείς έρευνές του που τον οδήγησαν στην αποκάλυψη του θεμελιώδους κυτταρικού μηχανισμού της αυτοφαγίας.
Πρόκειται για μια ζωτικής σημασίας, αλλά απαξιωμένη και παραγνωρισμένη μέχρι τότε, βιολογική λειτουργία του οργανισμού μας, που αποδομεί συστηματικά τα παλιά, κατεστραμμένα ή νοσούντα κύτταρα και ανακυκλώνει τα συστατικά τους για να τροφοδοτήσει υγιέστερα κύτταρα.
Οι πρώτες υποψίες για την ύπαρξη ενός κυτταρικού μηχανισμού αυτο-αποδόμησης και ανακύκλωσης διατυπώθηκαν κατά τη δεκαετία του 1960 και όταν πια τεκμηριώθηκαν από τον Ιάπωνα ειδικό έφερα επανάσταση στην κατανόηση της διατροφής, των ασθενειών και της γήρανσης.
Για δεκαετίες, οι επιστήμονες εστίαζαν σε εξωτερικούς παράγοντες, όπως η διατροφή και η άσκηση, ως τους κύριους παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία.
Ωστόσο, η ανακάλυψη της αυτοφαγίας, αποκαλύπτει ότι το σώμα μας διαθέτει έναν εσωτερικό μηχανισμό ικανό να αυτοθεραπεύεται, ακόμη και σε δύσκολες συνθήκες.
Αυτή η ζωτική διαδικασία, η αυτοφαγία, σημαίνει κυριολεκτικά “αυτοκατανάλωση” και είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της υγείας, της ενέργειας και της μακροζωίας.
Και η αυτοφαγία ενεργοποιείται από την νηστεία!
Η νηστεία ωθεί τον οργανισμό μας να αυτοθεραπευτεί.
Όταν ο ανθρώπινος οργανισμός αισθάνεται πείνα, κάνει κάτι πραγματικά εξαιρετικό.
Αντί να περιμένει απλώς για τροφή, εισέρχεται σε μια ισχυρή λειτουργία αυτοκαθαρισμού – την αυτοφαγία.
Η αυτοφαγία συμβαίνει όταν τα κύτταρα εντοπίζουν κατεστραμμένα ή φθαρμένα συστατικά, τα οποία διασπούν για να επαναχρησιμοποιήσουν τα δομικά τους στοιχεία για ενέργεια ή επιδιόρθωση, που επιτρέπει στον οργανισμό να επιβιώσει και να διατηρήσει την ισορροπία του.
Κατά την αυτοφαγία, ο οργανισμός μας αποδομεί τα παλιά, κατεστραμμένα ή νοσούντα κύτταρα και ανακυκλώνει τα συστατικά τους για να τροφοδοτήσει υγιέστερα κύτταρα, με απολύτως φυσικό τρόπο.
Είναι σαν ένα μικροσκοπικό σύστημα καθαριότητας που διατηρεί τα κύτταρα αποδοτικά, υγιή και έτοιμα να λειτουργήσουν με τον βέλτιστο τρόπο.
Αυτός ο φυσικός “κυτταρικός καθαρισμός” απομακρύνει τα απόβλητα, αναζωογονεί τους ιστούς και στοχεύει ακόμη και τα κύτταρα που συμβάλλουν στον καρκίνο, τη γήρανση και τις νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ/Alzheimer
Η αυτοφαγία είναι σαν να κάνουμε έναν βαθύ καθαρισμό στο σώμα μας από μέσα προς τα έξω.
Η διαδικασία εξαλείφει επιλεκτικά ό,τι δεν μας εξυπηρετεί πλέον, διατηρώντας παράλληλα ανέπαφες τις βασικές λειτουργίες.
Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, υποστηρίζει την υγεία του εγκεφάλου και μπορεί ακόμη να βελτιώσει τα επίπεδα ενέργειας και τη μακροζωία.
Σε αντίθεση με τα φάρμακα ή τις τεχνητές θεραπείες, πρόκειται για την αυτοΐαση του σώματός μας, που τροφοδοτείται αποκλειστικά από τη βιολογία και ενεργοποιείται από προσωρινές περιόδους χωρίς τροφή.
Μία φυσική διαδικασία άκρως εποικοδομητική!
Από την επιβράδυνση της γήρανσης,
τη μείωση του κινδύνου για ασθένειες που απειλούν τη ζωή, όπως οι λοιμώξεις,
την καταπολέμηση των νευροεκφυλιστικών ασθενειών,
την ενίσχυση της ανοσίας,
τη βελτίωση των θεραπειών κατά του καρκίνου,
η αυτοφαγία αποδεικνύει ότι το ανθρώπινο σώμα δεν είναι μια παθητική μηχανή, αλλά ένα δυναμικό σύστημα ικανό για βαθιά αυτοεπιδιόρθωση.
Και ναι, η κατανόηση της αυτοφαγίας έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ιατρική.
Μαθαίνοντας πώς να ενεργοποιούν αυτή τη διαδικασία με ασφάλεια, οι επιστήμονες ελπίζουν να αναπτύξουν νέες θεραπείες, οι οποίες θα βελτιώνουν την υγεία,
θα παρατείνουν τη διάρκεια ζωής και θα βοηθούν τον οργανισμό να αναρρώσει από ασθένειες πιο αποτελεσματικά – το μέλλον της ιατρικής θα μπορούσε να μεταμορφωθεί.
Επιπλέον, αυτό το βραβευμένο με Νόμπελ έργο, αναδεικνύει την κομψότητα και την ευφυΐα του ανθρώπινου σώματος.
Δείχνει πώς είμαστε εξοπλισμένοι με φυσικά συστήματα για να επιβιώνουμε, να προσαρμοζόμαστε και να ευδοκιμούμε ακόμη και υπό ακραίες συνθήκες στρες.
Για όσους αναζητούν τη βέλτιστη υγεία, οι πρακτικές ελεγχόμενης νηστείας ή διαλείπουσας νηστείας προσφέρουν μια ματιά σε αυτή την κρυφή αναγεννητική δύναμη.
Η ομορφιά αυτής της ανακάλυψης είναι η απλότητά της – το σώμα μας γνωρίζει ήδη πώς να θεραπεύεται.
Δίνοντάς του χώρο να ενεργοποιήσει αυτόν τον φυσικό μηχανισμό, μπορούμε να ξεκλειδώσουμε οφέλη που η σύγχρονη επιστήμη μόλις αρχίζει να κατανοεί.
Φανταστείτε ένα μέλλον όπου οι ασθένειες καταπολεμούνται όχι μόνο με φάρμακα, αλλά και με την ενδυνάμωση της έμφυτης νοημοσύνης του σώματός μας για την αποκατάσταση της ισορροπίας και της ζωτικότητάς του!
Φανταστείτε έναν κόσμο όπου μπορούμε να αξιοποιήσουμε τα φυσικά συστήματα επιδιόρθωσης του οργανισμού μας για να ζήσουμε υγιείς περισσότερα χρόνια!
Αυτή η ανακάλυψη μας υπενθυμίζει ότι μερικές φορές οι πιο βαθιές λύσεις βρίσκονται ήδη μέσα μας.
επίλογος
…έχω μεγαλώσει και τελειώσει το σχολείο σε μικρή επαρχιακή πόλη…
..τα παιδικά και μαθητικά μου χρόνια μπορώ να πω πως ήταν ευχάριστα…
…όταν πρωτοδιάβασα για την αυτοφαγία και την διαλείπουσα νηστεία θυμήθηκα πως καθόλη την διάρκεια των παιδικών και μαθητικών μου χρόνων η διατροφή μας ήταν η εξής:
-. τελειώναμε το βραδινό μας φαγητό στις 7 η ώρα τον χειμώνα και στις 8 ή 9 η ώρα το καλακαίρι…
-. το πρωί δεν τρώγαμε ποτέ… (όχι γιατί δεν υπήρχε κάτι να φάμε, απλά έτσι ζούσαμε, δεν νιώθαμε ότι μας λείπει κάτι)
-. πηγαίναμε στο σχολείο και τρώγαμε όταν γυρνούσαμε το μεσημέρι…
-. το μεσημεριανό μας ήταν πάντα πλήρες…
-. δεν θυμάμαι να μας έλειπε κάτι…όχι πολυτέλειες με την σημερινή καταστροφική, έννοια!
-. τρώγαμε τα αυγά μας…
-. το τυρί μας – πάντα φέτα…
-. τα λαχανικά μας – πάντα εποχής και αχ αυτές οι ντομάτες! ή τα πεντανόστιμα ντολμαδάκια (ντολαμαδάκια τρώγαμε πάντα τον χειμώνα, γιατί μόνο τον χειμώνα είχαμε λάχανο!)
-. το κρέας…
-. τα φρούτα μας…
-. τα καρύδια μας – τρώγαμε πολλά καρύδια!
-. τα αμύγδαλα…
…μετά από χρόνια συνειδητοποίησα επακριβώς τον πλούτο αυτού του τρόπου διατροφής!
κείμενο και επιμέλεια κειμένου:ntina/thalia – botanologia.gr




