μαρούβιο το κοινό/Marrubium vulgare – λίγα λόγια για ένα λίγο-πολύ, άγνωστο βότανο

    …μαρούβιο…
Το μαρούβιο περιγράφεται σε μονογραφίες της Γερμανικής Επιτροπής E ως θεραπεία για το κρυολογήματα,
τη δυσπεψία και ως χολαγωγό.
Το μαρούβιο θα το βρούμε σε πολλά βοτανικά συγγράμματα κατά τη διάρκεια των αιώνων.
Έχει αναφερθεί ως φάρμακο για αναπνευστικές παθήσεις στην πραγματεία De Medicina του Ρωμαίου εγκυκλοπαιδιστή Aulus Cornelius Celsus.
Έκτοτε, το μαρούβιο έχει εμφανιστεί για παρόμοιους σκοπούς σε βοτανολόγια και σε εγκυκλοπαίδειες βοτανολογίας και βοτανοθεραπείας ανά τους αιώνες, όπως το The Herball, or, Generall historie of plantes  του John Gerard, ο οποίος ήταν βοτανολόγος με έναν μεγάλο κήπο στο Holborn, και το Every Man His Own Doctor: ή, The Poor Planter’s Physician.
Στη λαϊκή ιατρική, το μαρούβιο καθώς και η χρήση του ως ίαμα/φάρμακο έχει αναφερθεί τουλάχιστον από τον 2ο αιώνα π.Χ., από τους αρχαίους Αιγύπτιους, 
τους Έλληνες και τους Ρωμαίους, κυρίως ως φάρμακο για το συκώτι, 
για τα προβλήματα της πέψης
και ως θεραπεία αναπνευστικών παθήσεων.
Το Marrubium vulgare σήμερα στην βοτανοθεραπεία χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει τον βήχα και τον πονόλαιμο, καθώς έχει ισχυρές αποχρεμπτικές ιδιότητες, με ισχυρή βλεννογονική και αποχρεμπτική δράση.
Είναι αποτελεσματική θεραπεία για όλα τα συμπτώματα του κρυολογήματος, όπως
ο πονόλαιμος,
ο βήχας,
ο πονοκέφαλος,
ο πόνος στο σώμα και ο πυρετός. 
Επίσης έχει ισχυρές ηπατοπροστατευτικές,
καταπραϋντικές,
χολαγωγικές,
πικρές,
στυπτικές και κατασταλτικές της όρεξης ιδιότητες.
Ανακουφίζει από τα αέρια και το φούσκωμα, αλλά όταν λαμβάνεται σε μεγαλύτερες δόσεις, γίνεται ένα ήπιο καθαρτικό. 
Το βότανο αντενδείκνυται για εγκύους και θηλάζουσες.